U bent hier

Thema Profylaxe en voorzorg

publieksversie 2019

De huisarts behandelt regelmatig patiënten bij wie onder bepaalde omstandigheden extra voorzorgsmaatregelen nodig zijn. Het meest bekende voorbeeld is endocarditis profylaxe: toediening van antibiotica bij een patiënt met een hartafwijking, die een ingreep ondergaat, om een ontsteking aan het hart te voorkomen. Zonder alertheid voor dergelijke voorzorgsmaatregelen is er een risico op een, in principe vermijdbare, ernstige ziekte.

Inleiding

De huisarts legt profylaxe vast om aan te geven dat bij een patiënt, die aan bepaalde kenmerken voldoet, in specifieke situaties (zoals bijvoorbeeld bij een tandheelkundige ingreep) speciale maatregelen nodig zijn.

Die situaties zijn niet voorspelbaar (of en wanneer ze optreden) en het gaat om uitzonderlijke situaties. De situaties hebben niet met de ziekte zelf te maken. Maatregelen die uitgevoerd moeten worden in het kader van de aandoening zelf horen bij de episode rondom die aandoening en vallen buiten dit thema.

Zorgproces en Informatie

Naar aanleiding van een ziekte of een behandeling signaleert de huisarts dat voor deze patiënt in bepaalde situaties profylaxe relevant wordt. Een voorbeeld hiervan is een patiënt die in het verleden is behandeld voor Hodgkin en daarbij een milt bestraling heeft ondergaan. Er is in dat geval sprake van een functionele asplenie.

De huisarts stelt vast dat er bij deze patiënt maatregelen nodig zijn wanneer de patiënt een bijtwond oploopt of wanneer hij een verre reis gaat maken. De arts legt daarom de profylaxe (functionele) asplenie vast. Als de situatie (in het voorbeeld de bijtwond of de verre reis) zich daadwerkelijk voordoet, raadpleegt de huisarts Profylaxe (in het voorbeeld (functionele) asplenie. Daarbij ziet hij welke maatregelen bij deze Profylaxe geadviseerd worden (volgens de NHG Tabel Profylaxe) en op welke bron deze informatie is gebaseerd.

De arts legt aan de patiënt uit in welke situaties profylaxe van toepassing is. Het is van belang dat de arts profylaxe deelt met andere zorgverleners.

Een ander voorbeeld is een patiënt die drager is van een resistent micro-organisme. Als het verder een gezond persoon is, heeft dit dragerschap voor de patiënt zelf geen consequenties. Als de patiënt echter moet worden opgenomen in een ziekenhuis is het van belang om het dragerschap te melden aan het ziekenhuis. In het ziekenhuis kunnen aanvullende hygiënische maatregelen getroffen worden, om overdracht naar kwetsbare patiënten te voorkomen. Het gaat hier niet om een risico voor de patiënt zelf, maar een risico voor zijn omgeving.

Gegevens en Functionaliteit

printvriendelijkUse ctrl + p to print the page